Burza - Ver 2

Am Znów chmury zmęczone przysiadły na grani G ciężkimi brzuchami pieszczą górskie grzbiety F już drzewa jęknęły smagnięte wichrami E i trawy przerażone snują głośne szepty Am Umilkły już ptaki i w gniazdach cicho siedzą G świat czeka w napięciu z licem pociemniały F zbudziły się biesy, z gradami tańczą E już blask srebrnej nici zalśnił ociemniały Am Pierwsze ciężkie krople dopadły już ziemi G jak ślepi mocarze chcą powalić wszystko F już strumienie wody leją się za nimi E szumiąc potokami spływają w dół szybko Am Nowa srebrna nić przecięła czerń nieba G echo przerażone ryczą dzikim grzmotem F drzewa w wiatru graniu szamocą się z deszczem E jak rycerze antyczni zmagają się z sobą Am Jak turkot karety znów grzmot się przewalił G i znów atakują kropli wściekłych fale F a te, co dopadły zdradziwszy swą siłę E strumieniem wezbranym w dół opadają Am I fala za falą i w dół jak lawina G lecz sił już nie starcza kroplom i wiatrom F i nagle blask słońca przez chmury przenika E i tęcza w deszczowych drobinkach jak flaga Outro 0 Am I cisza, i spokój, i znów świergot ptaka G i słońce szaleje wśród zroszonej trawy F i drzewa, co z włosów wytrzepują krople E i wszystko się cieszy po deszczowej kurzawie | 3x (whole outro) Outro 1 Am i cisza...