O Amlet Tis Selinis

C G G C C G G C C G Ξεγέλασες τους ουρανούς με ξόρκια μαύρη φλόγα C πως η ζωή χαρίζεται χωρίς ν’ ανατραπεί G Κι όλα τα λόγια των τρελών που ήταν δικά μας λόγια C τα μάγευες με φάρμακα στην άσωτη σιωπή C G Πενθούσες με τους έρωτες γυμνός και μεθυσμένος C γιατί με τους αθάνατους είχες λογαριασμούς G Τις άριες μιας όπερας τραύλιζες νικημένος C μιας επαρχίας μαθητής μπροστά σε δυο χρησμούς C G Τι ζήλεψες, τι τα ‘θελες τα ένδοξα Παρίσια; C Έτσι κι αλλιώς ο κόσμος πια παντού είναι τεκές G Διεκδικούσες θαύματα που δίνουν τα χασίσια C και παραισθήσεις όσων ζουν μέσα στις φυλακές C G Και μια βραδιά που ντύθηκες ο Άμλετ της Σελήνης C έσβησες μ’ ένα φύσημα τα φώτα της σκηνής G Και μονολόγους άρχισες κι αινίγματα να λύνεις C μιας τέχνης και μιας εποχής παλιάς και σκοτεινής C G G C C G G C C G Τι ζήλεψες, τι τα ‘θελες τα ένδοξα Παρίσια; C Έτσι κι αλλιώς ο κόσμος πια παντού είναι τεκές G Διεκδικούσες θαύματα που δίνουν τα χασίσια C και παραισθήσεις όσων ζουν μέσα στις φυλακές