១២៣ ហាមយំ - ស្រី

| D | D | A | A | Bm | Bm | G | A | |D ស្រឡាញ់គ្នាដូចជា|Dយូរឆ្នាំហើយ |Bm តែនៅឡើយដូចជា|F#mមិនស្គាល់ចិត្ត |G អ្នកណាខុសអ្នកណា|Dលាក់ការពិត ដឹងក្នុង|Emចិត្ត មិនចាំបាច់បក|Aស្រាយ |D មកពីណាម្តេចក៏|Dបងមិនប្រាប់ |Bm ម្តេចក៏ស្ងាត់ មេ្តចក៏|F#mសួរមិនឆ្លើយ |G បងធ្វើនេះគឺមាន|Dចិត្តក្បត់ហើយ ត្រូវបក|Emស្រាយអូនចាំស្តាប់ហេតុ|Aផល |G មិនយល់និ|Aមលបងឆ្ងល់ ឬក៏|F#mដល់វេនអ្នកថ្មី|Bmហើយ ដល់|Gពេលដែលយើង ត្រូវ|Emបែរងាកក្រោយ ហើយ|Aថ្លៃ |A7 រាប់ ១ ២ |D៣ លែងដៃ |Aបងហើយ នឹងស្រីដើរ|F#mផ្លូវរៀងខ្លួន |F#mហើយសុំកុំឱ្យងាក|Gក្រោយណាបង |Dមិនចង់ឱ្យស្ងួន |Emឃើញទឹកភ្នែករបស់|Aអូន មិនមែនជា|Dរឿងដែលប្លែក |Aបើអូនមិនយំទើប|Bmវាចម្លែក |F#mមនុស្សធ្លាប់ស្រឡាញ់គ្នា|Gខ្លាំងស្ទើរលេប |Dមួយប៉ប្រិចភ្នែក ឱ្យ|Emហែកបេះដូងចែកអ្នក|Aផ្សេង អ្នកណាអាចទ្រាំ|Dបាន | A | G | A | F#m | Bm | Em | A | D | D | |D ស្រឡាញ់គ្នាជាច្រើន|Dឆ្នាំមកហើយ |Bm តែចុងក្រោយនៅតែ|F#mត្រូវបែកគ្នា |G ទោះបីចិត្តប្រឹងស្រ|Dឡាញ់ប៉ុណ្ណា ដល់វេ|Emលាវាក៏ត្រូវបាត់|Aបង់ |D ពិបាកទ្រាំ តែក៏ត្រូវតែ|Dទ្រាំ |Bm មិនចង់យំតែក៏|F#mទប់មិនជាប់ |G ចិត្តចង់ហាមតែក៏|Dមិនហ៊ានឃាត់ ស៊ូខាំ|Emមាត់សង្កត់ចិត្តខ្លួន|Aឯង |Bm មនុស្សធ្លាប់ស្រឡាញ់|F#mគ្នាស្ទើរលេប |Gតែមួយភ្លែតបែរជា|Dភ្លេចគ្នាបាន |Emពិបាកគិត រឹតតែ|Aពិបាកស្មាន គឺចិត្ត|Dបង | G | A | D | D |