Onder De Bomen Van Het Plein

G Wij trekken vaak naar vreemde landen G Am en breken tijdelijk alle banden Am7 D7 voor de emotie van de reis. C Am7 We weten heel veel te verhalen Am7 D7 en kunnen bonte beelden malen D7 G van Londen, Rome of Parijs. G Maar gaan we rustig vergelijken G en alles nuchtertjes bekijken Em Am en zijn we niet door schijn verblind C G dan komen we vaak tot de conclusie: Em A7 wij zoeken ver naar een illusie D7 die je vlakbij zo dikwijls vindt. G Onder de bomen van het plein, D7 daar kan je zo gelukkig zijn, D7 onder het dak van bladerengroen, G daar bij het hekje van het plantsoen. G Onder de bomen van het plein, Am daar ligt een paradijsje klein G en uit het diepst van mijn gemoed A7 zend ik uit verre land een groet D7 G aan jou, mijn Rembrandtsplein. G Ook zit ik hier in verre oorden, G Am het is mij zo vreemd, ik zoek naar woorden Am7 D7 om uit te spreken wat mij kwelt. C Am7 Vaak in mysterieuze nachten Am7 D7 dan zit ik eenzaam in gedachten D7 G terwijl het verleden langs mij smelt. G Ik zie weer voor mijn geest verschijnen G de plekjes die nu gaan verdwijnen Em Am terwille van het stadsverkeer. C G Maar laat een plekjes ongeschonden Em A7 waaraan veel dierbaars is verbonden D7 uit mooie uren van weleer. G Onder de bomen van het plein, D7 daar kan je zo gelukkig zijn, D7 onder het dak van bladerengroen, G daar bij het hekje van het plantsoen. G Onder de bomen van het plein, Am daar ligt een paradijsje klein G en uit het diepst van mijn gemoed A7 zend ik uit verre land een groet D7 G aan jou, mijn Rembrandtsplein.