Mijn Sofieke

C Ze was nog mor pas zestien jaar G7 Twee blauw ogen en zwart van haar C Ze kon heur zoe goe paleren en heur haar in krollekes friseren C Den eerste keer daddek heur zag F 't Was oep enne zaterdag A7/C Dm7 C/G In een stamenee zoeng z'e lieke, mij Sofie-ieke C Wij waren ook seffens t'akkoord G7 En al waren wij nie getrouwd Dm7 G C Toch gingen we samen leven, da duurde zoe 'n week of zeven C Ik viel veur malheur zonder wark C7 F/C En zo moesten wij 't is wel stark A7/C Dm C7/G In ons bed kruipen zonder souperen, 'k had misè-ère C Deur droevig gepeis dag en nacht G7 Kreeg zij oep ne keer e gedacht G C Het was zeker al na den tienen, as zij me zee: "'k Gon iet verdienen" C Heur horrekens in krollen gezet C7 F/C En zoe trok zij oep int toilet? C7 D7/A C7/G 's Nachs kwam ze nor huis mè veul centen, 'k had patie-ience C Zoe leefden wij oep ons gemak G7 Ik had altijd veul geld oep zak C/G Ik vroeg nie wor aszet goeng halen, a' zij mijn verteer kon betalen C Ba tijden kwam zij zat nor huis C7 F En mokte dan heel veul gedruis C A7 G7 C Mor toch kostek heur nie bekijven, z'had schij-ijven C Ik houde van heur ja 't is waar G7 Mor toch brocht ze mij in 't gevaar C Ik zag heur zoedanig gèren en toch kon ze mij nog tromperen C Sofieke wier mij zeker muug F Want oep enne morgend heel vruug C A7 G7/D C Was zij mè nen tip zonder lie-iegen, gon vlie-iegen Verse 11 C Ik zocht wel zes meunden en nog meer G7 Mor dan oep ne zekere keer C Kwammek heur on de beurs tegen, a'zij me zag was ze verlegen Verse 12 C Ze was tung zoe mager en week F Heur snuitsje da zag toch zoe bleek C A7 Dm C7/G Ze zee 'k gon me laten soigneren, keb zwè-èren Verse 13 C De zondag daroep in 't hospitaal G7 Kwammek daar in een groote zaal C Waar a niks as vrouwen lagen, die van d'eigeste ziekte klaagden Verse 14 C Ze zee: "Me nen brave 't is gedaan" F Hier zallek nie leefdig aan gaan C A7 D G C Want hier moettek zonder blage-eren, creve-e-eren"