Cafe Zonder Naam - Ver 2

F#m F#m 'k Wil vertellen, een historie, van een kroeg, onelegant, F#m In een stad stil en verloren, in een regenachtig land, A E F#m C#m Tussen lege magazijnen met ne reuk van verzuurde wijnen, A E F#m E F#m Tussen muren van beton, achter vensters zonder zon. F#m E F#m 't Zijn altijd dezelfde gasten die der zaten al jaren lank, F#m E F#m Die er zopen en er brasten, samen gingen hunne gank, A E F#m C#m Die op lank vergeten gronden, nog een kroeg hadden gevonden, A E F#m E F#m Klein en arm maar elegant, in een regenachtig land. F#m Ze versleten er hun dagen, en ze verdoogden hunnen tijd, F#m Geenen éne stelde vragen, geenen éne voelde spijt, A E F#m C#m En ze gingen mediteren, over sterven of kreperen, A E F#m E F#m Dat cafeeke zonder naam, was het eind van hun bestaan. F#m Maar ne zeeman oud van jaren, kwam eens binnen met de wind, F#m Om wa moed te gaan vergaren, bij een borrel en een pint, A E F#m C#m En hij las er de gedachte, de verveling van lege nachten, A E F#m E F#m In het uitgestorven oog, van de mensen aan den toog. F#m Skie toch uit mee oe te plagen, go toch mèe met heel de ploeg, F#m Onder zeil, één van dees dagen, op mijn schip is plaats genoeg, A E F#m C#m En het is zover gekomen, dat em z' allemaal heeft meegenomen, A E F#m E F#m Het cafeeke zonder naam, is verlaten blijven staan. F#m 'k Zen de weg al lank vergeten, naar da regenachtig land, F#m Noar die stad, stil en verlaten, in die kroeg, onelegant, A E F#m C#m Ik heb gezocht tussen magazijnen, met ne reuk van verzuurde wijnen, A E F#m E F#m F#m7 Maar cafeeke zonder naam, schijnt voorgoed, te zijn vergaan.