Het Apekot

G G Hebde gelder da ook: als ge 's morgens wakker wordt en ge kijkt in de spiegel, bweuh. G 't Leven, ... ge zijt nog maar op de wereld en 't begint al: uw pa werkt en uw ma werkt en gij, G gij vliegt in de kindercrèche, ... en de crèche ... G D D G De crèche dat is een apekot, parlez-vous, elk zijn bed en elk zijn pot, parlez-vous, G C G D D G ze strooien er poeder op je vel, ge moet er slapen op bevel, inke-pinke parlez-vous. G Maar het leven gaat zo snel, voor ge 't weet zijt ge al op weg naar school, uw boekentaske onder uw arm, G en ge zijt content en fier en ge denkt: "Nu gaat het leven beginnen, de vogeltjes, zeg, de bloemetjes" … G maar de school? G D D G De school dat is een apekot, parlez-vous, de apen zitten twee aan twee, parlez-vous, G C G D D G de grootsten aap die zit van voor en doet de zotste kuren voor, inke-pinke parlez-vous. G 18 Jaar zijt ge geworden, 18 jaar: gedaan met naar school te gaan en ge staat op en uw hartje zegt: G "boem, boem, boem". Ge stormt de trap af naar beneden en uw moeder staat klaar met de koffie. G Zegt ze: "Jongen, hij ligt er, hé, in de brievenbus, uw oproepingsbevel, naar 't leger" ... en 't leger ... G D D G 't Leger da's een apekot, parlez-vous, ze schieten daar mekaar kapot, parlez-vous, G C G D D G de generaal, dat is een hond, de vijand ziet alleen zijn kont, inke-pinke parlez-vous. G Maar 't leger, zeg, hoe lang duurt dat? Eén jaar! Eén jaar op een gans mensenleven, G daar kunt ge toch niet blijven bij stilstaan. Dat is zo voorbij en ge zijt op weg naar huis, G uw gerief over uw schouder, cafeetje links, cafeetje rechts, en ge komt thuis G en uw moeder staat in haar deurgatje en zegt ze: "Jean-Pierre, zijde gij da zo ne vent geworden, G op één jaar tijd!" En uw vader komt van zijn werk en hij smijt zijn vélo tegen de gevel en zegt hij: G "JP, zo'n man geworden allemaal op één jaar, en gij denkt: "nu hebben ze me niet meer liggen, G nu gaan we leven, de vogeltjes, de bloemetjes". En 's avonds, heel de familie zit naar TV te kijken, G de programma's zijn allang voorbij, maar ze kijken nog een beetje naar 't testbeeld en daarna zegt vader: G "Jongen", zegt hij, "nu da we hier samen zijn, laat ons over het leven klappen" en gij direct: "ja, pa, G de vogeltjes, zeg, de bloemetjes, zeg ..." Zegt ie: "JP, op uwe leeftijd ... Kijk es naar uw moeder: G da mens heeft gewerkt, haar hele leven lang gewerkt, en ik, JP, ik heb gewerkt ... 't Is aan uwen toer, G ga werken, naar 't fabriek" ... en 't fabriek ... G D D G 't Fabriek da's een apekot, parlez-vous, ze werken elder stapelzot, parlez-vous, G C G D D G de grote baas, die krijgt zijn pree al aan de Middelandse Zee, inke-pinke parlez-vous. G 't Is de moment om zenuwachtig te worden, 't is de moment om te panikeren. Veertig jaren, G 40 van de mooiste jaren van uw leven hebdu kapot gewekt aan da stom machien in die stomme fabriek. Maar zeg, G na veertig jaar komt de grote direkteur af, recht naar uw machien. "Zijt gij, zijde gij Jean-Pierre ?" G " Ja, meneer de direkteur." En ge zijt al kontent, stel u voor zeg: na 40 jaar komt de grote directeur G persoonlijk met u spreken. Zegt hij: "Jean-Pierre, hebt gij 40 jaar in mijn fabriek gewerkt ?" G "Ja, meneer de direkteur." " 't Is niet te geloven", zegt hij "maar Jean-Pierre, jongen, G 'k heb toch ne probleem" zegt den directeur, "ziet ge, van mij moogde gij hier blijven G maar uw eigen jongere collega's zeggen ze tegen mij: "meneer de direkteur" zeggen ze, G "Jean-Pierre, die mens wordt oud en hij kan niet meer mee en iedere week zijn wij ons premie kwijt. G Ziede, Jean-Pierre, van mij moogt ge blijven, maar uw eigen jongere collega's, zeggen ze tegen mij, G zeggen ze, meneer de direkteur, waarom zou Jean-Pierre nie met pensioen gaan, waarom zou Jean-Pierre G nie nog een beetje van zijn leven genieten? Wa denkde Jean-Pierre?" G En 's avonds, ge rijdt naar huis met uw velo, en ge denkt Jean-Pierre, verdikke Jean-Pierre, G 't is de moment on nog een beetje te leven. En terwijl ge er aan denkt ziet ge een vogeltje passeren, G eentje maar, maar ge ziet het passeren en een beetje verder staat er een bloemetje tussen de straatstenen, G zwart van 't roet van de auto's en d'autobussen, maar ge ziet het staan en ge denkt: G "Jean-Pierre, de vogeltjes, zeg, en de bloemetjes, zeg, leven, LEVEN ..." G Wel, mensen, vergeet het maar. Verdomme, vergeet het maar: voor ge 't weet, waar zit ge, denkt ge? G Bij d' ouw' peekes. En waar zitten de ouw' peekes? End-Chorus G D D G d' Ouw Peekes zitten in 't apekot, parlez-vous, weer elk z'n bed en elk z'n pot, parlez-vous, G C G D D G de nonnekes stoppen u in bad, dat doet zo'n deugd voor uw prostaat, inke-pinke parlez-vous. G En iederen dag iederen dag zegt uw hartje een beetje trager, boem boem boem en op een goeie keer, G G N.C. voor de allerlaatste keer, nog één keer BOEM.