Kalas

Dm G Dm G Dm G Dm G Dm Ein bygdis frå bygde mi G som ha budd i byen ei tid F G Dm låg og gret, i sofaen min G Dm etter heimlengselen sin Dm Han sa; skulle ha klart meg lengji på Bb tjue sau og flatbrødsoll. F A Eit lite bruk pokker i vold Dm herifrå. Dm Klukka tolv kom eksen min G ho plaga uss med psyken sin. F G Dm Ho va sur og sa det va over no. G Dm Det har vore slutt sea nittito. Am Ho sa; før ville du tenne på ting Bb no har du sykkel med vesku på F A luggen er tunn, feit er du og Dm feiging. Bb F A Dm Bb F A Dm Ein kamerat frå Kristiansund G som va visna burt ei stund F G Am spratt på bordet som ei fjør G Am han ville prate med Gud sjøl. Dm Han sa; om det er slik at eg fær eit liv te: Bb Korfor må eg døy då fyrst? F A Veit kje heilt om eg har lyst Dm Bb A Dm å prøve det. Dm Grise-Lars er grov og rund G han sat ved sida tå Kristiansund. F G Dm Unde middagen skifta han karakter G Dm han bynt å kalle seg Vesle-Per. Dm Han sa; er det i orden at eg søv her i nott Bb kvelden og månen gjer meg redd F A i mørkre har so mykje skjedd Dm fort og brått. Dm Og mens månen heng og skin G høyre eg at eksen min, F G Dm feia bygdisen frå gard og grunn. G Dm Grise-Lars tek Kristiansund. Dm Eg tenkji; no ha eg jaggu jammen fått det te Bb ingen eg kjenne er slik dei ska F A resten kan drite og dra. Dm Takk for meg.