Slåttekaren

E D C# F#m E D Den slipa ljåen gløser i sumarsol lik eld, A E han lyner gjenom graset sø dei arme stråi fell. D Det hjelper ingjo bøn for den hær av blom og strå, A E For hjartelaus som dauen æ slåttekarens ljå. D F#m Det kalde stålet syng mellom tuvor, stuv og stein, E D og frå det slegne graset stig ein ange frisk og rein. F#m Og glad og lett mæ riva sø gjeng den unge møy, E D C# C#/F F#m ho grunnar på sø ymist medan ho breier høy. E D Hennar augo æ som himlen og håret æ som gull, A E og på den vene panna leikar vinden mæ ein krull. D Og runde smiledekkar ho i raude kinni fær, A E når ho åt honom smiler og ser på han og lær. D F#m Og slåttekaren støggar, stryk sveiten av sitt kinn, E D han smiler imot jenta mæ' han bryner ljåen sin. F#m Han syns ho æ ein engel, sø ljos, sø varm og fin, E D C# C#/F F#m han ser kor barmen bylgjar innonde kvite lin. E D A E E D A E D F#m Og slåttekaren støggar, men byrjar att og slå, E D han tenkjer slik ei jente va ein hugnad å få. F#m Og om eg enn æ fattig, som eg au visst skø bli, E D C# C#/F F#m sø vi' eg våga å spyrja om ho vi' bli jenta mi. E D Ja, slåttekaren støggar, men byrjar att og slå, A E han tenkjer slik ei jente va ein hugnad å få. D Og om eg enn æ fattig, som eg au visst skø bli, A E sø vi' eg våga å spyrja om ho vi' bli jenta mi. D F#m E D D F#m E D C# C#/F F#m