O Magdaleno

Eb O, Magdaleno. Między obłokami, W trawie wysokiej i gęstej jak sen, Pasą się źrebce twej ludzkiej ochoty. Eb Ale nic jeszcze nie jest powiedziane Bb Przeciwko tobie i przeciwko Panu. Eb Bb W północnym kraju, gdzie przez całą zimę, Eb Bb Aby nas rozgrzać, między bierwionami Eb Nad iskrą chłopski przytupuje piec, Bbm Jedynie źrebce wierzgając, nad strzechą Eb Bbm W czarnej zieleni zimowego nieba Eb Krwi swej weselny wybijają nów. Bb Eb Bb A już na niebie dereniowe koła Eb Bbm Wielkiego Wozu cyklinuje mróz. Sypie się trocin niebieska zadymka Eb Obłokiem, borem, po wiśniowy sad. Bb W sadzie pod zaspą odchuchując kącik Eb Bb Dla swoich bliźnich i dla zwierząt swoich, Eb Bb Ludzie szerokie ballady na krosnach Eb Bb Przędą z równiny zimowego motka. Eb Db Przez sen, polarną czując w sobie krew, C Db Eb I z rozmysłem płodzą ludzie i zwierzęta C Db Potomków swoich o cieple szerokim Eb Jak chlebowy piec. Ab O, Magdaleno. Między obłokami, Gm Fm W trawie wysokiej i gęstej jak sen, Cm Bbm Idą mężowie z iglastej zadymki. Eb A myśmy płakali, Eb Myśmy się martwili, Eb Od domu od Bb Domu do domu Eb Po kropelce po Bb Kropelce wina Eb Do dzbanów do Bb Dzbanów znosili, Eb Na twoje na Bb twoje wesele. Eb Bb Już w nich polarna krew się porusza Eb Bb I rozwiązuje się dla twoich synów Eb Bb W twych ciasnych źródłach kołysane mleko. Eb Bb Eb Db Lecz nim w kołyskę zamieni się jesion, C Fm Obmyjesz stopy ich słowiańskm synom, C Którzy polegli, z rozchylonej sosny E Fm Pijąc szeroko rozlewaną żółć. Cm Bb Cm Bb Cm Eb Bb Cm Ab Bb Cm Ab Bb Bbm Cm Bb Cm Bb Cm Bb