T Akordeon

E D# E E D# E E A Στη γειτονιά μου την παλιά είχα ένα φίλο E B E που ήξερε και έπαιζε τ’ ακορντεόν E A Όταν τραγούδαγε φτυστός ήταν ο ήλιος E B E Φωτιές στα χέρια του άναβε τ’ ακορντεόν E D# E E D# E E A Μα ένα βράδυ σκοτεινό σαν όλα τ’ άλλα E B E κράταγε τσίλιες παίζοντας ακορντεόν E A Γερμανικά καμιόνια στάθηκαν στη μάντρα E B E και μια ριπή σταμάτησε τ’ ακορντεόν E D# E E D# E E A Τ’ αρχινισμένο σύνθημα πάντα μου μένει E B E όποτε ακούω από τότε ακορντεόν E A Κι έχει σα στάμπα τη ζωή μου σημαδέψει E B E Δε θα περά-, δε θα περάσει ο φασισμός E A Κι έχει σα στάμπα τη ζωή μου σημαδέψει E B E Δε θα περά-, δε θα περάσει ο φασισμός