Mien Gott He Kann Keen Plattdüütsch Mehr

C F G C He weer ut School kam' un he gung to Stadt nah de Studenten C F G C He föhl sik wohl bi all de junge Lüüd, de em nich kennten Am D Dm G He wull dat Dörp, von dat he keem am levsten dar verswiegen F C Dm G He harr mit dat, vun wat he keem, nu gunnix mehr to kriegen F C F C Blots as he eenmal Ferien kreech un keem tohus torüch F C D G Dar lachten all de Lüüd, he seech, em eenfach in't Gesich F F D G Un sään: "Wat he grad seggt hett, weer as hochdüütsch in't Gedich" C F Mien Gott he kann keen Plattdüütsch mehr G C Un he versteiht uns nich (2x) C F G C As he mol inne Krog rinkeem fung he an to vertellen C F G C Vun Kunst un vun gude Benehm un so de Lüüd to quälen Am D Dm G "Wenn du soveel vun Kunst versteihst", sä Hein, "un vun Benehm F C Dm G Denn kunnst du all de Tied uk meist för uns en Runn utgeben" F C F C Dar keek he Hein ganz truri an un gung ganz eenfach ruut F C D G Un all de dar weern, Mann för Mann, de lachten sik kaputt F F D G Se sään: "Wo hest du dat denn her, dien dösige Gesich?" C F Mien Gott he kann keen Plattdüütsch mehr G C Un he versteiht uns nich (2x) C F G C As he nu längs de Dörpstraat leep, dä he in Droom versinken C F G C Sien Kinnertied föhl he ganz deep, he seech de Lüüd em winken Am D Dm G He dach: "Wat is de Dag doch schön un all de Lüüd, de winken" F C Dm G He harr de Kohschiet wull nich sehn, de vör em leeg to stinken F C F C Dar repen all de Lüüd em to: "Peer in de Schiet nich rin" F C D G Un he wunk wedder, weer so froh, un harr de Fööt al bin F F D G "Ik segg di nich ‘tritt', ik segg ‘peer'", sä een em in't Gesich C F Mien Gott he kann keen Plattdüütsch mehr G C Un he versteiht uns nich (2x) C F G C He gung uk mal to Priesskat hen, he wull sik amüseern C F G C Doch mutst du darvun schon wat kenn, sunst büst al an verleern Am D Dm G Dar sä een "achtein" in een Speel, he sä: "So ungefähr" F C Dm G Dar sä de anner: "Veer is veel! Een Glück, ik heff nich mehr" F C F C He kreech keen Snieder in dat Speel un seech ganz dösi ut F C D G Nu weer em dat alweer toveel un he gung eenfach ruut F F D G Dar sä de Kröger: "Lüüd, dat weer dat End vun de Geschich" C F Mien Gott he kann keen Plattdüütsch mehr G C Un he versteiht uns nich (2x)