Het Meisje Van De Buren

C Vers 1 C Em G Ik was haar beste maatje, ze kwam altijd voor een praatje, op haar fiets C Em G Ik kan het nog niet geloven, 'k ben zo ondersteboven, ik wist van niets F G Ze had een groot geheim, waarvan zij me geen woord had gezegd Dm G C C7 Want ze voelde zich door en door slecht F G Het was een groot geheim, waarover ze nooit had gesproken Dm G C D Want haar hart was al heel lang gebroken Refrein G Bm Em Am D Het meisje van de buren, fietste in de late uren, altijd vrolijk rond, in de wij-ij-ijk C D G C En als ze naar me lachte was ze zo mooi, zo moo-oo-ooi G D G C G Met haar blonde haren, blauwe ogen die altijd straalden zo mooi, zo jong en zo moo-oo-ooi Vers 2 C Em G In haar brief heeft ze geschreven, dat door mannen heel haar leven, was verscheurd C Em G Maar toch heeft ze nooit gepraat, over wat toen 's avonds laat was gebeurd F G Het was donker, het was koud en ze sleurden haar plots van haar fiets Dm G C C7 Haar noodkreet verdween in het niets F G Ze had zo luid geschreeuwd, maar ze hadden haar hart al vermoord Dm G C D Voor iemand haar kreet had gehoord Refrein G Bm Em Am D Het meisje van de buren, fietste in de late uren, altijd vrolijk rond, in de wij-ij-ijk C D G C En als ze naar me lachte was ze zo mooi, zo moo-oo-ooi G D G C G D Met haar blonde haren, blauwe ogen die altijd straalden zo mooi, zo jong en zo moo-oo-ooi Parlando G Bm Elke dag, fietste ze vrolijk voorbij en dan wuifde ze lachend, naar mij Em D E Maar nu, staat haar fiets, al een week aan de deur Refrein A C#m F#m Bm E Het meisje van de buren, fietste in de late uren, altijd vrolijk rond, in de wij-ij-ijk D E A D En als ze naar me lachte was ze zo mooi, zo moo-oo-ooi A E A D A Met haar blonde haren, blauwe ogen die altijd straalden zo mooi, zo jong en zo moo-oo-ooi D A D A Zo jong en zo moo-oo-ooi, zo jong en zo mooi... | D | A | D | A |