Aan De Oever Van

| C | C | C | C || C G G C Aan de oever van de Rotte, tussen Delft en Overschie, F C G C zat een kikvors luid te wenen met een zuig'ling op haar knie. C G G C "Lieve kleine", sprak de oude, "Zie je ginds die ooievaar? F C G C 't Is de moord'naar van je vader, hij vrat hem op met huid en haar." C G G C "Potverdorie", sprak de kleine, "Heeft die rotzak dat gedaan? F C G C Als ik later groot en sterk ben zal 'k 'm op z'n donder slaan." C G G C Nauw'lijks sprak hij deze woorden of daar kwam de ooievaar, F C G C greep de kleine bij zijn lurven en vrat hem op met huid en haar. C G G C Aan de oever van de Rotte, tussen Delft en Overschie, F C G C zat een kikvors luid te wenen zonder zuig'ling op haar knie.