Appels

D D A7 D D D E7 A7 D D G D D D A7 D D D D D D A7 D 't Was een van die zomerdagen dat ik alleen de stad inging, D D E7 A7 g' hebt zo van die hete dagen dat ge niet goed weet wat doen. D D G D 'k Zwierf doelloos door de straten, 't was een drukte van belang, D D A7 D A D al die mensen en die auto's en 't getingel van den tram. D D A7 D Lijk altijd op warme dagen kreeg ik vreselijke dorst, D D E7 A7 'k had een keel gelijk een droogdok en een tong gelijk een worst, D D G D maar ik wou mijn leven beteren, 'k had genoeg van het sterk vocht, D D A7 D A D en zo kwam het dat ik geen bier dronk maar een zak met appels kocht. D D A7 D 'k Had er drie van opgesmikkeld en toen had ik er nog een, D D E7 A7 'k had geen goesting om te wandelen met een appel aan mijn been; D D G D maar ineens zag ik een broekvent mij beloeren aan de kant, D D A7 D A D en ik duwde toen die snotter die appel in zijn hand. D D A7 D Hij zag even heel verlegen naar mijn haar en mijnen baard, D D E7 A7 en toen schoot hij naar zijn moeder aan de andere kant van de straat: D D G D "moeke, riep hij, die meneer daar, dat is zeker een bandiet, D D A7 D A D want hij gaf mij dezen appel, zoiets doet ge niet voor niet". D D A7 D Dat mens zag toen koleirig naar mijn kleren en mijn haar, D D E7 A7 en ze riep: "ge moest u schamen, gij slonzigen barbaar, D D G D mijne kleine aan te vallen zo in 't midden van de dag, D D A7 D A D d' er valt toch altijd op te passen met kerels van uw slag". D D A7 D Bij het horen van 't kabaal bleven al de mensen staan, D D E7 A7 en ze zagen mij toen allemaal voor een zedenschenner aan; D D G D een agent die daar passeerde schreef het op in zijnen boek, D D A7 D en wat verder stond die snotter, zijnen appel was al op. D A7 D En nu zit ik achter tralies, 'k krijg mijn eten van de staat; D E7 A7 zijt ge nog op vrije voeten, luistert goed naar mijne raad: D D G D "als ge niet in 't malheur wilt geraken zonder dat ge 't hebt verdiend, D D A7 D D drinkt dan als ge groten dorst hebt een veilige pint".