Fleur De Buda - Ver 2

| Am Cm | D E7 | Am | F E | Am C D E7 De zon staat grijs, boven Haren-Buda. Am G C E De hemel is laag, haast met de grond gelijk. Am C D E En eens per uur, wordt het groen in Buda. Am F E Am Dan trekt een trein voorbij, dan wordt de stad weer lijk. C Maar ergens draaft nog een paard. G C En in het tuintje van de waard; E Am E Am Spelen er kinderen de zevensprong. | F E E7 | Am | F E | (flute) Am C D E Café's raken vol, als in Haren-Buda. Am G C E Sirenes gaan loeien, voor weer een dode dag. Am C D E De glazen geel, en het haar van Roza. Am E Is purper in de spiegel, als ze biertjes tapt. Am C Maar ergens draaft nog een paard. G C En in het tuintje van de waard; E Am E Am Spelen er kinderen de zevensprong. | F E | Am A | F E | (flute) Am C E 't Zijn weiden als wiegende schoorsteenpluimen. Am G C E Die Buda meer liefheeft, dan bomen en groen. Am C Dm E De natuur heeft zo van die vreemde luimen. Am F E De bomen zien er grijs en de mensen groen. Am C Maar ergens draaft nog een paard. G C En in het tuintje van de waard; E Am E Am Spelen er kinderen de zevensprong. Dm E Verkwikkend is 't zicht niet van Haren-Buda. Am A F E Maar mij geeft het niks hoor, ieder zijn meug. Am Dm E Mij liever een boomgaard, dan een stalen spookstad. A F E Am U moest er eens gaan kijken, ga eens zien hoe 't deugt. (verse 4 adagio) Am C Maar ergens draaft nog een paard. G C En in het tuintje van de waard; E Am E Am Spelen er kinderen de zevensprong.