Het Lied Van Geel

G D7 Gdim7 G Em E7 A7 D7 G G G Gmaj7 Em G A7 D7 In ons lief klein landje daar aan ’t Noordzeestrand, met golvende duinen en zand, D G A7 D D7 liggen de steden als parels aaneen maar zo mooi als mijn dorp is er geen. G Gmaj7 Em G G7 C Al stroomt hier de Nete langs bossen en wei, betoverd in ’t purper der hei. C Gdim7 G E7 A7 D D7 Toch vraagt men soms honend van waar ik wel ben. Aan hen leer ik het dorp dat ik ken. G C G Ik kom uit Geel, mijn beste mijnheer, kijk mij niet zo aan. D7 G Ik kom uit het schoonste Kempische dorp, onthou dat voortaan. G C G Bij ons zijn de mensen barmhartig en gul lijk je nergens ontmoet. D7 G C G Ik kom uit Geel, mijnheer, en daar, daar is het goed. D Gdim7 G Waarom die glimlach om je mond, waarom zo glim - men? D A7 D7 Lach je met mij misschien omdat wij de zieken beminnen? G C G Zonder te blozen ga ik mijn weg en ’t moet mij van ’t hart: D D7 G C G mijn dorp is een pareltje dat schittert op deez’ aard. G D7 Gdim7 G Em E7 A7 D7 G G G Gmaj7 Em G A7 D7 Van al wie je hier in ons landje ontmoet, heeft iedereen toch zijn naam. D G A7 D D7 Denk aan ’t Sinjoorke of aan den Ajuin, of de Mechlaer want die blust de maan. G Gmaj7 Em G G7 C Maar kom je uit Geel, neen, dan valt het niet mee. De spotnaam drukt ons steeds teneer. C Gdim7 G E7 A7 D D7 Want … ach … die van Geel.. wie geeft er wat om? Men scheldt en men schimpt toch zo stom… G C G Ik kom uit Geel, mijn beste mijnheer, kijk mij niet zo aan. D7 G Ik kom uit het schoonste Kempische dorp, onthou dat voortaan. G C G Bij ons zijn de mensen barmhartig en gul lijk je nergens ontmoet. D7 G C G Ik kom uit Geel, mijnheer, en daar, daar is het goed. D Gdim7 G Waarom die glimlach om je mond, waarom zo glim - men? D A7 D7 Lach je met mij misschien omdat wij de zieken beminnen? G C G Zonder te blozen ga ik mijn weg en ’t moet mij van ’t hart: D D7 G C G mijn dorp is een pareltje dat schittert op deez’ aard.