Waar Ik Woon

Em Em* Em* EmaddC* Am* Ik sloeg de voordeur van het huisje in het straatje achter me dicht. D* D* G G B7 Ik verlangde naar de wijdsheid, had heimwee naar een vergezicht. Em Em C G D D Am Am C Em Em Em Em Ik baande me een weg door straten vol met landgenoten in wankel evenwicht. Em* Em* EmaddC* Am* Al gauw lag alles achter me: de buitenwijken, niemandsland. D* D* G G B7 Een groenstrook vormde de natuur, verraadde nog de mensenhand. Em Em C G D Am Am C Nog steeds bewoonde wereld, maar ik was aardig opgeschoten. Het asfalt werd al zand. Em Em Am Am Em Em Am Am7 N.C. Em A 6x Em A7 Em A Tenslotte lag het voor me, het vergezicht. Een veelbelovend niets Em A7 Em A waarin alles kon gebeuren. En inderdaad, er was al iets. D D Waar ben ik? vroeg ik aan de mensen eromheen. B7 B7 N.C. Em A Em A Men zei in koor: de Pyramide van Austerlitz. Em A7 Em A7 Ik voelde me ver van huis bij het horen van die woorden. Em A7 Em A Maar de mensen zeiden: tien kilometer van hier ligt het Venetië van het Noorden. G G B7 B7 N.C. Ik besloot om t'rug te gaan. Meneer, u moet rechtdoor, was het laatste wat ik hoorde. Am7 D Am7 D Em A Em A Em A7 Em A Ik verdwaalde in een bos, het was veertig jaar geleden aangeplant. Em A7 Em A Op het eerste gezicht een jungle maar overal de sporen van de godvergeten mensenhand. D D B7 B7 N.C. Em A Em A Toen kwam ik aan een heuvel waarvan het duidelijk was: dit was Klein Zwitserland. Em A7 Em A7 Eenmaal daar voorbij zonken mijn voeten weg in het mulle zand van een woestijn. Em A7 Em A En dorstig dacht ik: dan zou dit de Sahara moeten zijn. G G B7 B7 N.C Maar ik wist: dit is een zandverstuiving. En meer kon het niet zijn. Am7 D Am7 D Wat is de wereld klein. Wat is de wereld klein. Wat is de wereld klein. Em A Em A Em A D D D D D A G D Midden in het vlakke land stond in de verte een café. D A C A Moe en verblind door het stuivende zand, hoorde ik flarden: Yesterday. D D A A En binnen stond een jukebox en een asbak vol met peuken. D F# Bm A En ik zong luidkeels mee: all my troubles seem so far away. G D G D Je t'aime, moi non plus. Die Gitarren und das Meer. G D 5x (repeat on cue) D** G/D** A/D** G/D** D Als ik het zand uit mijn ogen wrijf en om een Coca Cola roep, D G A D D komt uit de keuken een vage geur van erwtensoep.