មួយម៉ឺនហេតុផល

| D Bm | G F#m | Em F#m | Em A7 | |D ទោះបីជាបងលើកហេតុផលមួយម៉ឺនហេតុ ផល|Bmក៏និមលមិនយល់ចិន្តាស្រពោន |G ការសម្រេចចិត្តរF#mបស់អូន ដូចកាំបិតចាក់|Emដោតពេញដើមទ្រូងឈឺចាប់ពេកAក្រៃ |F#m អូនប្រាប់ថាស្នេហ៍អស់និBmស្ស័យ តើ|Emហេតុអ្វី ហេតុអ្វី|Aទៅ ? |D មិនគួរទេមាសមេមិនគួរឲ្យជឿសោះ ថា|Bmពាក្យគ្រោតគ្រាតទាំងអស់ចេញពីមាត់ស្រី |G បបូរមាត់ដ៏ល្អF#mប្រពៃ ធ្លាប់បំពេរលួង|Emលោមហរទ័យគួរឲ្យស្ដាប់Aណាស់ពៅ |F#m ហេតុអ្វីពាក្យព្រាត់ប្រាស់អាBmស្រូវ ម្ដេច|Emអូនត្រូវ ហ៊ានពោលហ៊ានវា|Aចារ ? |A បើសិនអូន|Dអាចព្រមទទួលយកនូវBmហេតុផល ម្លេះអូន|Gយល់___ពីចិF#mន្ដា ចុកចាប់កក|Em7ឈាមស្ទើរតែក្ស័យសង្ខារ F#mស្រក់ទឹកនេត្រា បងដឹង|Em7ថាអស់ខ្លឹមសារចំពោះអូនAទៀត ។ ពាក្យពេជ្រម៉ឺន|Dសែន កកណែនពេញក្នុងទ្រូងBmរៀមរា មិនអាច|Gហារស្ដីរៀបF#mរាប់ ដល់ទីបំ|Em7ផុតស្រលាញ់ក្លាយជាស្អប់ F#mដល់ទីបញ្ចប់ ស្នេហ៍ត្រូវ|Em7ចប់ក្រោមចិត្តក្បត់កំណត់សាAវា សា|Asus4វា… ។ |A | A | D Bm | G F#m | Em7 F#m | Em7 A | | D Bm | G F# | Em7 F#m | Em7 A | |Dកកណែនពេញក្នុងទ្រូងBmរៀមរា មិនអាច|Gហារស្ដីរៀបF#mរាប់ ដល់ទីបំ|Em7ផុតស្រលាញ់ក្លាយជាស្អប់ F#mដល់ទីបញ្ចប់ ស្នេហ៍ត្រូវ|Em7ចប់ក្រោមចិត្តក្បត់កំណត់សាAវា.... |A សា|Dវា… ។