ท้อ

| F#m | F#m | F#m | F#m | E | E | Bm | Bm | D | E | ไม่มีวัน|F#mใด ที่ดวงอาทิตย์จะส่อง|F#mแสง ในยามค่ำคืน หลับ|Eลงทีไร ก็ต้องตื่น|Eมา เป็นธรรมดาของชี|Bmวิต |Bm ถูกลิขิต|Dไว้ |E |F#mร้อนไม่นานก็ฝน ลำบากลำ|F#mบนอดทนอีกสักนิด |Eแล้วค่อยคิดจะก้าว ต่อ|Eไป หนทางยาว|Bmไกล |Bm ต้องมีจุดห|Dมาย |E ไม่เคย|F#mแคร์ ไม่สนว่าคนเขาจะ|F#mมอง หรือโดนเหยียดยามก็ตามแต่|Eใจเขา ร้อง|Eไห้ ไม่นานก็|Bmลุก ขึ้นมาได้เหมือนเก่า |Bmทำอย่างเดิมตัวเรามันมีเท่า|Dนี้ |E ท้อ|F#mได้ ไม่รู้กี่ครั้ง แต่กู|F#mถอย ไม่ได้สักหน เพราะกูเกิด|Eมาจน หา|Eกิน บนความอด |Bmทนที่คนมั่งมี ไม่เข้า|Bmใจ ไอ้คำว่าอด|Dตาย ความหมาย มันเป็นอย่าง|Eไร ไม่มี|F#mแรง แต่ยังต้องสู้ เพราะว่า|F#mกู ไม่ใช่เด็กน้อยที่คอย ให้|Eพ่อ แม่ มาอุ้ม|Eเดิน เส้นทางชน |Bmชั้น แรงงานที่เผชิญ |Bmทางที่เดินต้องเดิม พันด้วยชี|Dวิต |E แต่กูไม่คิดที่จะ|F#mกลัว |F#m ไม่เคยน้อย|F#mเนื้อ ต่ำใจ ชีวิตที่ต้อง |F#mใช้ แค่เพียงเรี่ยวแรง ค่า|Eน้ำค่าไฟค่าข้าวมันก็|Eแพง แต่แม่งค่าแรงมันแสนจะ|Bmถูก |Bm มันไม่พอ|Dใช้ |E |F#mยิ้มให้ความอ่อนแอ และไม่ยอม|F#mแพ้ ไอ้คำว่าขัดสน|Eสู้ ดิ้นรนจนแทบขาด|Eใจ ก็เพื่อวัน|Bmใหม่ |Bm ที่ดีกว่า|Dนี้ |E | E | E | Bm | Bm | D | E | ไม่มี|F#mแรง แต่ยังต้องสู้ เพราะว่า|F#mกู ไม่ใช่เด็กน้อยที่คอย ให้|Eพ่อ แม่ มาอุ้ม|Eเดิน เส้นทางชน |Bmชั้น แรงงานที่เผชิญ |Bmทางที่เดินต้องเดิม พันด้วยชี|Dวิต |E แต่กูไม่คิดที่จะ|F#mกลัว |F#m |Ehooo |E แต่กูไม่คิดที่จะ|Bmกลัว |Bm |D |E แต่กูไม่คิดที่จะ|F#mกลัว