ស្រលាញ់គ្នាខ្លាំងប៉ុណ្ណាក៏នៅតែបែក

| D A | Bm F#m | G A Bm | A Bm A | G A | D | (ប) មនុស្សគ្រប់|Dគ្នានិយាយថាស្រលាញ់F#mគ្នាគង់តែបែក ទោះជា|Bmស្មោះស្មើមេឃក៏F#mមានថ្ងៃDនោះ ចុះមនុស្ស|Gគង់មានថ្ងៃស្លាប់ តើហេតុអ្វីF#mក៏ខំប្រឹងBmរស់ សំណួរ|Emនោះនៅតែគ្មានចAម្លើយ (ប) បើមិន|Dស្នេហ៍ប្រាប់ឱ្យត្រង់បងមិនF#mចង់ស្ដាប់ពាក្យលេស នៅត្រង់|Bmនេះក៏ចេះរង់AការឈឺDចាប់ មកស្និត|Gស្នាលគ្នាធ្វើអ្វី ហើយផ្ដល់ក្ដីF#mសង្ឃឹមជាBmស្រេច ទើបមក|Emប្រាប់ថាAមិនអាចបDន្ត (ស) បើ|Bmបន្តទៀតបងនិងឈឺF#mចាប់ជាងនេះ បែកឱ្យ|GហើយពេលនេះកុំAឱ្យឈឺDខ្លាំង ដឹងថា|F#mទង្វើស្និតហួសព្រោះមានBmចិត្តស្រលាញ់ ស្រលាញ់|Gខ្លាំងគង់EតែបែកAគ្នា (ស) ដឹងថាឮពាក្យ|Dបែកមាសមេប្រាកដជាAឈឺចាប់ខ្លោចផ្សា ហូរទឹកនេ|Gត្រាទាមAទាររកហេតុDផល (ប) ហេតុផល|F#mអូនមិនទំនង នួនល្អងគ្មានBmជំនឿចិត្ត ឬវរ|Gមិត្រអូនEមានអ្នកផ្សេងAហើយ (ស) បើសិនមានអ្នក|Dផ្សេងអូនជ្រើសយករូបបងAប្រសើរជាង ព្រោះពួកយើង|Gធ្លាប់ស្គាល់Aចិត្តគ្នាយូDហើយ (ប) បើស្គាល់|F#mចិត្តគ្នាស្រាប់ហើយម្ដេចឡើយអូនBmនៅចង់បែក ទុកទឹក|Gភ្នែកឱ្យEស្រក់ហូរបែបAនេះ កុំបែកបាន|Dទេ Bm | F#m A | Bm A Em | A F# | Bm Em | G A | D/2| | G A | D |