នឹកគេពេកតិចខ្ញុំឆ្កួតទៅ

| Db | Bbm | Gb | Ab | Db | Bbm | Gb Ab | Db | បងគឺ|Dbជាមនុស្សដំបូង ដែលធ្វើឲ្យ|Bbmអូនស្រលាញ់ |Gbស្គាល់រស់ស្នេហ៍ពេញលេញនៅក្នុង|Abជីវិត បង|Ebmក៏ជាអ្នកដំបូង ដែលឲ្យ|Bbmអូនស្គាល់ការខូចចិត្ត |Gbស្ទើរតែមានគំAbនិតចង់សម្លាប់|Dbខ្លួន សាហាវ|Dbណាស់ ព្រោះស្នេហ៍ស្មោះ មនុស្សហ៊ានធ្វើ|Bbmអ្វីគ្រប់យ៉ាង |Gbទោះបីការឈឺចាប់ត្រូវកើត|Abផ្ទួនៗ បង|Ebmគឺជាអ្នកមកជួប បងជា|Bbmអ្នកថាស្រលាញ់អូន |Gbហើយក៏មិនមែនAbបងជាអ្នកឈឺ|Dbចាប់ នឹកគេ|Bbmពេក តិចខ្ញុំឆ្កួត|Fmទៅ ចិត្តឈឺឆ្លៀត|Gbហៅ ចង់Abឲ្យ.... គេ|Dbស្តាប់ ស្តាប់បេះដូង|Bbmខ្ញុំ ដើរទៅទាំង|Fmឈឺចាប់ ហើយវា|Gbចង់ប្រាប់ ភ្លេចបងម្តេចពិបាក|Abម្ល៉េះ? ធ្វើចិត្ត|Dbដាច់ ធ្វើក្លាហាន បានតែនៅ|Bbmពីមុខគេ |Gbតែធាតុពិតគ្រាន់តែជាការគេច|Abវេស គេ|Ebmសុំបែកចេញទៅហើយ ទ្រាំប|Bbmណ្តោយមិនឃាត់មានះ |Gbជីវិតក៏ប្រAbទះនឹងភាពគ្រាំ|Dbចិត្ត ||: Bbm | Fm | Gb Ab | Db :|| | Bbm | Gb | Ab | Db | Bbm | Gb Ab | Db |