នៅពេលជីវិតធ្លាក់ដល់បាត

| F#m | Bm | F#m | E | Bm | E | F#m Bm | E F#m | Bm | |Bmក្នុងពេលមួយដែលយើងមាន|F#mទុក្ខ |F#m |Aវេលាបាត់បង់ក្តី|F#mសុខ |F#m |Eការឈឺចាប់វាយលុកអារម្មណ៍ផ្លូវ|F#mចិត្ត ភាពស្រ|Eណោះនឹងការ សោកស្ដាយ ចូល|F#mមកកាន់តែBmជិត |Eហាក់ដូចជាទាល់គំនិត ចាប់|Aផ្ដើមគិតF#mលែង|Bmចេញ | E A | |Bmស្ថានភាពយ៉ាប់យ៉ឺនដល់|F#mកំសត់ |F#m |Aការរស់នៅជូរ|F#mចត់ |F#m |Eផ្លូវជីវិតពិបាកបត់ទៅ|F#mរកអតីតBmកាល |Eនៅតែគិតរាល់ថ្ងៃ ធ្វើ|F#mឲ្យឈឺBmក្បាល |Gខ្លួនដូចAស្រាលៗ បាត់បង់|Bmអ្វីម្យ៉ាង | A F#m | Bm | ជី|Bmវិតធ្លាក់ដល់បាត ពិតជា|Aគួរឱ្យខ្លាច អ្នក|Gតែងតែលងបន្លាច ដូចជា|Dស្រមោលខ្ញុំ |Emសូមចាកចេញហើយ សម្រេច|F#mធ្វើតាមអារBmម្មណ៍ |Emមិនចង់នៅពិភពដែល|F#mយល់ច្រBmឡំ |Aព្រោះខ្លាចF#mកាន់តែ|Bmឈឺចាប់ | A F#m | Bm | |Bmឱ! ពិភពលោកអើយអាប់អួរ|F#mម៉្លេះ ហេតុ|Eអ្វីខ្ញុំមិនចេះគេចវាសពី|F#mបញ្ហា គេធ្វើ|Eបាបចិត្តខ្ញុំ អារម្មណ៍គេធម្ម|F#mតា |Aឬក៏វាសF#mនា ចារកំ|Bmណត់ឲ្យខ្ញុំ | A F#m | Bm | | Bm | F#m | F#m | A | F#m | E | F#m | E | F#m Bm | E A | | Bm | F#m | E | Bm | E | F#m Bm | E F#m | Bm |