មនុស្សអាក្រក់ជាងគេលើលោកគឺបង

| D | Bm F#m | G | Em A | D | Bm F#m | G A | D | |Dពេជ្រនៅក្នុងដៃខ្ញុំ|Bmស្មានថាដុំថ្ម |Emបោះចោលគ្មានអាសូរ ហើយ|Aក៏ស្រវាថ្មី |Dចិត្តដាច់គឺជាបង មើលរំ|Bmលងចិត្តស្មោះស្រី |Emតែពេលក្បែរអ្នកAថ្មី ទើបដឹង|Dអូនល្អ |Emថ្មដែលខ្ញុំបោះបង់ចោល ពេលនេះ|F#mត្រូវគេយកទៅកែឆ្នៃ ក្លាយជា|Gពេជ្រចាំងមានតម្លៃ ទើបខ្ញុំនឹកស្ដាយ|Aក្រោយ ពេលមាន|Dអូនមិនដែលមើលថែមាសស្ងួន ចាត់ទុក|Bmអូនត្រឹមតែជាមនុស្សកំF#mដរ |Gរករឿងអូនមិនឈប់មិនF#mឈ គេទើបល្អ|EmមើលថែអូនពេលបងបោះAបង់ មនុស្សអា|Dក្រក់ជាងគេលើលោកគឺបង គេវិញ|Bmទេទើបពិតជាមនុស្សស័ក្តF#mសម |Gបានរូបអូនទៅថ្នាក់ទៅF#mថ្នម ឯបងបាន|Emត្រឹម Aតែសោកស្ដាយពេញមួយ|Dជីវិត | A | Bm A | G F#m | Em A | D | Bm F#m | G A | D | | Bm F#m | G A | D |